"Σήμερα δεν γελάμε υποκρινόμαστε "

Μύρων μάγιως Παβενος 

"Σήμερα δεν γελάμε υποκρινόμαστε " 

Τότε οι Απόκριες ήταν κάτι διαφορετικό φορούσαμε ότι είχε το σπίτι απλά καλύπταμε πρόσωπο χέρια - πόδια στόμα οτιδήποτε μπορούσε να προδώσει από τον καθένα μας κάποιο χαρακτηριστικό. Μαζευόμασταν παρέες χωρίς τηλέφωνο, ξέραμε είχαμε δώσει ραντεβού εκ των προτέρων, δεν χρειαζόταν κάποια άλλη επιβεβαίωση γνωρίζαμε πως αν κάποιος δεν ερχόταν πηγαίναμε εμείς στο σπίτι του, αν δεν ήθελε να κατέβει χτυπούσαμε τα κουδούνια, το μπουλούκι που μαζευόταν πήγαινε από σπίτι σε σπίτι, με πειράγματα και γέλια αλλοιώναμε τις φωνές μας, για να μην μας αναγνωρίσουν από κει, στο δρόμο συναντήσαμε άλλα μπουλούκια, εκεί να δεις, πειράγματα, φασαρία, χαμός. 

Ακόμα θυμάμαι τον παππού Βασίλη, πρώτη φορά να με μουτζουρώνει, άναψε το γκαζάκι που έφτιαχνε τον καφέ του, εκεί έκαιγε από τη μία πλευρά έναν φελλό από μπουκάλι κρασιού, τον αφήνετε να κρυώσει ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να σε κάψει όταν ακουμπήσει το δέρμα, μουτζούρωνε το πρόσωπο, η σχεδίαζε στο πρόσωπο ένα μουστάκι για να με κάνει Κρητικόπουλο. 

Σήμερα, πρέπει να επιβεβαιώσουμε και θα ξαναπάρουμε τηλέφωνο ένας τον άλλον. Αν κάποιος δεν έρθει δεν θα πάμε σπίτι του. 

Σήμερα ότι και να βάλουμε στο πρόσωπο ή θα μας τσούξει τα μάτια ή θα μας κάψει το δέρμα. Οι μάσκες σε κάνουν να ιδρώνεις, και στο δρόμο συναντάς αυτά τα άρματα και από κάτω τους στρατιώτες τους. Φοβάται ο γέρος , δεν κυκλοφορεί το βράδυ, μη κάποιος του κλέψει τα 10 ευρώ που έχει στην  τσέπη, αλλά θα πει στο φίλο του "σήμερα θα πάμε στο τάδε καρναβάλι έχει βραζιλιάνικο μπικίνι". 

Σήμερα δεν γελάμε υποκρινόμαστε, χαρά, η μάσκα που φοράς είναι για να φανερώσεις κάτι ή για να κρύψεις; 


Σήμερα θα πας μόνος σου στο σπίτι , δεν θα σε συνοδεύσει κανένα μπουλούκι θα πάρεις άλλα τόσα τηλέφωνα θα μιλήσεις πίσω από μία οθόνη. Η πλάκα πια δεν αναστενάζει, από ρόπαλα αλλά βογγάει με άλλον τρόπο. 

Ευχαριστούμε για την ανάγνωση

e-la-theatro.gr

Βρείτε μας στο Facebook